Windsurfing jest dyscypliną stosunkowo młodą. Jego początek należy utożsamiać ze stworzeniem odpowiedniego sprzętu. Początki to lata 60 te a w zasadzie przełom roku 64 i 65 w którym to magazyn Popular Mechanics opublikował artykuł Amerykanina S.Newmana, w którym autor tłumaczył jak zbudować deskę windsurfingową oraz opisał różne pozycje żagla oraz sposób sterowania deską.
Pomysł jednak nie odniósł oszałamiającej kariery i w tym samym roku niezależnie dwóch kalifornijczyków i przyjaciół, Jim Drake - żeglarz i konstruktor lotniczy oraz Hoyle Schweitzer - surfer i matematyk pracowali nad nowym wynalazkiem chcąc połączyć surfing z żeglarstwem – kluczową kwestią był pomysł Jima dotyczący masztu na elastycznym przegubie i dzięki wykorzystaniu komputerowych metod projektowania oraz wielu przeprowadzanych prób na wodzie, otrzymali ostateczny kształt deski, masztu,żagla i bomu.
Opracowali również sposoby łączenia poszczególnych elementów i pod koniec 1968 roku opatentowali pierwszą deskę windsurfingową nazywając ją „windsurfer”.
Dlatego to właśnie Jim Drake i Hoyle Schweitzer zostali ochrzczeni mianem wynalazców windsurfingu, jednakże do dziś toczy się nieustanny dialog, kto jest prawdziwym ojcem tej dyscypliny. Dla nas najważniejszy pozostaje fakt, iż powstał wreszcie pierwszy sprzęt , a co za tym idzie jeden z najpiękniejszych sportów zwany windsurfingiem. Wracając do historii Schweitzer niezadowolony deskami z włókna szklanego poszukiwał lepszych materiałów, które byłyby przede wszystkim bardziej wytrzymałe no i oczywiście z powodów ekonomicznych tańsze. Dotarł w ten sposób do polietylenu a jego producent, firma Dupont była tak zaskoczona i zadowolona nowym wykorzystaniem ich materiału, że rozpoczęła promocję windsurfingu poza Stanami Zjednoczonymi, co znacznie przyczyniło się do wzrastania popularności tego sportu w Europie. Drake, jako naukowiec nie miał ochoty zostawać handlowcem tak, więc odsprzedał wszelkie prawa do patentu Schweitzerowi a ten w latach 70tych zrobił to samo zachowując jednak 50% praw do patentu i windsurfera zaczęto produkować w Europie a dokładnie w Holandii. Po pięciu latach europejskie deski zaczęły konkurować a w zasadzie systematycznie wypierać z rynku amerykańskich poprzedników.
Od tamtych czasów minęło wiele lat, a popularność windsurfingu stale rośnie. Kiedyś dostępny tylko dla nielicznych, dzisiaj trafia w zasadzie do odbiorców wszystkich grup społecznych. Nowe technologie i duży wybór desek i żagli windsurfingowych sprawiają, że stał się sportem rodzinnym, gdzie już 3-4 letnie dzieci mogą zaczynać edukacje a 5-6 latki szaleją śmigając już zarówno po płaskiej wodzie jak i na falach.
Eryk (3 lata i 3 m-ce) i Wiktor Chyczewscy, Zatoka Pucka, I lekcja, 2008 r.
Nauka windsurfingu jest dość prosta aczkolwiek wymaga konsekwencji – na początek wystarczy tylko umiejętność pływania, dobry instruktor i odpowiednio dobrany sprzęt, a już w ciągu godziny można swobodnie utrzymać się na desce i wykonywać za pomocą żagla podstawowe manewry. Windsurfing to piękny sport na miarę naszych czasów, łączy w sobie dwie również wyjątkowe i jedyne w swoim rodzaju dyscypliny, jakimi są żeglarstwo i surfing.
Windsurfing polega na pływaniu na desce z żaglem. W zależności od warunków, (czyli siły wiatru oraz miejsca, w którym pływamy) używa się różnych desek i różnej wielkości żagli. Obecnie na początek zaleca się wyporną a zarazem szeroką deskę (widoczną na poprzedniej fotografii) i lekki żagiel.
Powierzchnia żagla każdorazowo powinna być dostosowana przede wszystkim do osoby chcącej się nauczyć, a zarazem do warunków panujących danego dnia na akwenie.
Na wyższym poziomie, przy umiarkowanych i silniejszych wiatrach, w celu odciążenia rąk używa się tzw. trapezu. Windsurfera zakłada na siebie trapez - pas z hakiem, którym wpina się w linki trapezowe zamontowane na bomie dzięki temu przeciwważy całym ciałem i nie trzyma już żagla samymi rękami ale całym ciałem co umożliwia wykorzystanie pełnej mocy wiatru. Jednocześnie kolejnym i kluczowym etapem jest włożenie stóp w strzemiona tzw.strapy zamontowane w desce i rozpędzenie jej do takiej prędkości że w zależności od typu deski średnio 75% jej powierzchni (patrząc od naszych stóp w stronę dziobu) już nie płynie a frunie nisko nad wodą, płyniemy w tzw. ślizgu i o to właśnie chodzi w tym sporcie (ślizg to stan fizyczno-psychiczny widoczny na zdjęciu poniżej - nie do opisania słowami – to trzeba poczuć a następnie oddać się temu i doświadczyć :-).
Wiktor Chyczewski, Zatoka Pucka, 8Bft, 2005 r.
Pływanie na desce z żaglem daje szereg możliwości. Taka forma żeglowania to nie tylko zwykłe pokonywanie dystansu. Jest to również - a może przede wszystkim - fantastyczna zabawa przy rozwijaniu prędkości oraz wykonywaniu zwrotów i przeróżnych trików często wprawiających widzów w osłupienie. W rozgrywce sportowej wyróżnia się szereg klas. Współcześnie jedyną olimpijską jest RS:X. Dawniej olimpijską klasą była Mistral One Designe. Duże sukcesy Polakom przynosi Formuła Windsurfing, polegająca na wyścigach na specjalnie przygotowanej trasie. Inny typ reprezentują klasy wave i freestyle. W nich główną rolę odgrywają sędziowie, którzy oceniają technikę i ewolucje zawodników. W klasie wave wykonuje się skoki różnej trudności na wysokich falach. W klasie freestyle wysokie fale nie są wymagane. Zawodnicy wykonują skoki, obroty desek i żagli, a także szereg innych trików i ewolucji. Jeszcze innym typem jest nieco mniej popularna klasa speed, która polega na rozwijaniu maksymalnych prędkości. Oprócz tego istnieje wiele innych klas windsurfingowych. Warte wspomnienia są chociażby Slalom, czy choćby Super X, która jest połączeniem wyścigu i akrobacji. Rozgrywa się również niezwykle widowiskowe zawody halowe, podczas których przeprowadzane są zarówno przeróżne slalomy, jak i wyjątkowej urody skoki do wody ze specjalnej rampy.
Istnieje wiele odmian pływania na desce, jednak zdecydowanie najbardziej widowiskowy i spektakularny jest wave, czyli surfowanie podczas bardzo wymagających warunków, jest to zdecydowanie najtrudniejsza konkurencja w windsurfingu. Zawody te rozgrywane są na wielkich falach, ich wysokość dochodzi nawet do 5 metrów a wiatr wieje z niewyobrażalną siłą. Podczas tej konkurencji oceniane są skoki, salta, różne figury w powietrzu, jazda na fali, styl a ostatnio coraz częściej do programu wave zawodnicy włączają triki z freestyle'u.
Robby Naish – USA
Deski wave są krótkie i charakteryzują się bardzo małą wypornością – jeden z ważniejszych wskaźników w deskach windsurfingowych. Używa się tu żagli o najmniejszych powierzchniach od 2,5 do 6m kwadratowych (oczywiście zawsze odpowiednio dobranych do panujących warunków wiatrowych na danym akwenie) żagle te charakteryzują się tym że są lekkie i wytrzymałe jednak sztuka ta udaje się nie wszystkim producentom, dlatego przed zakupem nowego żagla powinniśmy przetestować interesujący nas egzemplarz w jednym z test centrum.
Ezzy Sails Neilpryde Combat
Kolekcja desek WAVE 2008 - firmy RRD
Freestyle jest to konkurencja w windsurfingu, która polega na wykonywaniu różnego rodzaju trików - manewrów polegających na obrotach żaglem, deską - razem lub osobno, takich jak: loopy, obroty, prowadzenie deski rufą do przodu, a wszystko na wodzie lub w powietrzu podczas skoków lub pełnego ślizgu. Jest odmianą windsurfingu, która może być zaliczona do kategorii sportów takich jak snowboardowy freestyle, bmx freestyle czy tzw.skateboarding. Konkurencja ta jest rozgrywana na płaskiej wodzie w warunkach ślizgowych. Dyscyplina ta pojawiła się w 1998 roku i ze względu na swoją efektowność szybko zyskała dużą popularność i grono zwolenników.
Tomek Wieczorek – FreeMindTeam – POL 589
Konkurencja slalom szczyt swojej popularności odnotowała na przełomie lat 80-tych i 90-tych. Slalom to inaczej wyścig polegający na jak najszybszym pokonaniu wyznaczonej przez boje trasy. Zwroty w pełnym ślizgu (przy dużej prędkości), małe odległości między zawodnikami ścigającymi się na trasie powoduje, że slalom jest bardzo pasjonującą i efektowną konkurencją. Slalomowi jest podobny do konkurencji typu race (w porównaniu do race'u trasy w slalomie są krótsze i często rozgrywane w przyboju by były bardziej widowiskowe). Mimo iż ta dyscyplina obecnie została lekko zapomniana nie należy jej nie doceniać gdyż tutaj szczególnie liczy się technika i opływanie. Jestem pewien nawet teraz, kiedy na polskich wodach króluje freestyle bez problemu odnajdziecie kogoś, kto chętnie się z wami zmierzy w tej konkurencji.
Przykładowa trasa slalomowa
Konkurencja race w windsurfingu jest podobna do wyścigów w żeglarstwie. Trasy wyznaczane są z wiatrem bądź pod wiatr. By wygrać wyścig trzeba połączyć prędkość, technikę i taktykę. Jest to konkurencja, z której bezpośrednio wywodzi się konkurencja olimpijska, która zadebiutowała w 1984 roku w Los Angeles. Deski używane w tej konkurencji niegdyś były długie i stosunkowo wąskie. Obecnie w konkurencji race wyróżniamy takie klasy jak: RSX (obecnie klasa olimpijska) oraz Formuła Windsurfing. Klasy zostały stworzone po to, aby zawodnicy ścigali się na podobnym (Formuła) lub identycznym sprzęcie (RSX), przez co udało się wyeliminować sprzętu na wynik w zawodach.
RSX to aktualna klasa olimpijska ,jest to połączenie deski mieczowej (typu mistral) z Formułą Windsurfing. W tej klasie do światowej czołówki należy nasza dobra koleżanka Zofia Klepacka, którą serdecznie pozdrawiamy i życzymy dalszych sukcesów.
Formuła Windsurfing, wywodzi się z klasy funboard, (która powoli zanika). Podczas zawodów jest rozgrywanych od kilku do kilkunastu wyścigów w różnych warunkach wiatrowych (również nie ślizgowych). Trasa wyścigu przypomina cyfrę 8, trójkąt oznaczony bojami lub inne. Start jest wspólny, niejednokrotnie odbywa się także z plaży. W tej klasie mamy już wielokrotnych mistrzów świata: Dorotę Staszewską i Wojtka Brzozowskiego.
Speed jest to konkurencja, w której ustanawiane są rekordy prędkości. Każdy zawodnik startuje osobno a jego zadaniem jest osiągnięcie jak największej prędkości na danym odcinku trasy, przejazd jest rejestrowany a prędkość mierzona specjalnie przygotowanym do tego sprzętem. Wygrywa oczywiście ten zawodnik, który uzyska najlepszy wynik.
Ta konkurencja odbywa się na płaskiej wodzie, często w zatokach lub też na holenderskich kanałach jednakże nie jest to zasada.. W tej konkurencji używa się bardzo wąskich desek (często przystosowanych tak, że można na nich płynąć tylko w jedną stronę) oraz stosunkowo dużych żagli dobranych oczywiście odpowiednio do panującej siły wiatru.
Sprzęt do konkurencji SPEED wykonany przez firmę Naish
Konkurencja Super X jest jedną z najmłodszych w windsurfingu, pierwsze zawody odbyły się w miejscowości Fuertaventura w 2003 roku. Stanowi połączenie slalomu i freestyle'u, odbywa się na trasie „downwind slalom". W tej konkurencji każda trasa ma ściśle określony scenariusz. Zawodnicy muszą wykonać określone triki i manewry (dopuszczone triki freestylowe to: flaka, spock, forward loop, grubby, upwind 360, 360 sail i body 360) no i oczywiście wygrać wyścig. Dodatkowo na trasie ustawione są przeszkody w postaci nadmuchiwanych boi, nad którymi należy przeskoczyć. W wyścigu rywalizuje 8 zawodników, ponieważ nie ma reguł charakterystycznych dla slalomu czy race'u można zaobserwować tu ostrą i bezpardonową rywalizację do samej mety. Zawodnicy są zobowiązani do noszenia kasków i ochraniaczy, natomiast, jeżeli chodzi o sprzęt to musi on spełniać pewne z góry określone warunki: deska musi ważyć, co najmniej 7 kg ze strzemionami, stopą masztu i statecznikiem (ma być zaokrąglony, bez ostrych krawędzi), a żagiel ma być bezkamberowy.
Jest to niezwykle szybka, dynamiczna i bardzo efektowna konkurencja stale zyskująca nowych zwolenników, moim zdaniem to właśnie ona powinna być klasą olimpijską gdyż trzeba tu wykazać się całym wachlarzem umiejętności a co najważniejsze zawody odbywają się tylko podczas warunków ślizgowych a o to właśnie w windsurfingu chodzi.
Przykładowa trasa i lista ewolucji do wykonania podczas wyścigu
Podsumowując, windsurfing to fantastyczna zabawa z deską i żaglem, oferująca moc wrażeń, rozwiązań, klas i stylów. Jest to niezwykle kusząca oferta na wakacje i początek pasjonującej przygody, która niejednokrotnie przeradza się w hobby a czasem w pasję.
Windsurfing można śmiało powiązać z kilkoma innymi bardzo ciekawymi dyscyplinami. Przykładem jest jego pierwowzór - surfing, czyli pływanie na falach na desce bez żagla.
Kolejnymi wartymi uwagi dyscyplinami są icesurfing, czyli windsurfing na zamarzniętym akwenie, a także windskating, czyli windsurfing na kółkach.
WINDSURFING 
