Agrometeo Pogodynka

Home PORADNIK METEO Wiatr Wiatry sezonowe Cyklony
Strona używa informacji zapisanych za pomocą cookies w celach reklamowych i statystycznych oraz w celu dostosowania naszych serwisów do indywidualnych potrzeb użytkowników. Mogą też stosować je współpracujący z nami reklamodawcy, firmy badawcze oraz dostawcy aplikacji multimedialnych. Uznajemy, że kontynuując korzystanie z serwisu, wyrażasz na to zgodę. Korzystanie z serwisu bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci urządzenia.
[Zamknij]

Cyklony

Cyklon zwrotnikowy (tropikalny) - głęboki ośrodek niżowy, z wiatrami w jego obrębie przekraczającymi 64 węzły (119 km/h), o stosunkowo małej średnicy dochodzącej do kilkuset kilometrów i bardzo niskim ciśnieniu w centrum - niekiedy poniżej 900 hPa. Powstaje na oceanach strefy podrównikowej i zwrotnikowej.
Cyklony zwrotnikowe stanowią jedno z największych zagrożeń jakie możemy spotkać podczas morskiej żeglugi jachtowej.

Jak powstają cyklony:

Każdy cyklon zwrotnikowy ma swój początek w niewielkiej depresji zwrotnikowej, a więc układzie niskiego ciśnienia, który pojawia się i rozwija nad dobrze ogrzanymi przez promieniowanie słoneczne obszarami morskimi strefy międzyzwrotnikowej. Do powstania depresji zwrotnikowej wystarczy z kolei kilka dobrze rozwiniętych chmur burzowych, które zasysają ciepłe i wilgotne powietrze znad powierzchni oceanu.
To właśnie ogrzane masy wód stanowią "paliwo" każdego cyklonu zwrotnikowego. Energia cieplna zawarta w wodzie podsyca proces pogłębiania się układu niżowego. Ta prawidłowość termodynamiczna ma kluczowe znaczenie: cyklony zwrotnikowe powstają wyłącznie nad dostatecznie ogrzanymi masami wód powierzchniowych - ich temperatura musi wynosić minimum 26-27ºC. Ogranicza to zasięg cyklonów wyłącznie do ciepłych miesięcy danej półkuli i obszarów międzyzwrotnikowych, dostatecznie nagrzanych by podtrzymać proces.

Druga ważna informacja wynikająca z budowy cyklonu: nie powstają one nigdy na równiku - siła Coriolisa wprawiająca układ niżowy w ruch spiralny umożliwiający zasysanie energii cieplnej z morza, ma bowiem na równiku wartość 0.

Na podstawie tych informacji możemy wyznaczyć pas występowania zagrożenia cyklonami zwrotnikowymi: zamyka się on w przedziale ok. 30°N i 25°S. Są to jednak liczby przybliżone - zachowania cyklonów zwrotnikowych, a szczególnie trasy ich przemieszczania się, nie są w 100% przewidywalne. Przykładem tego może być pojawienie się w marcu 2004 roku huraganu u wybrzeży Brazylii, na południowym Oceanie Atlantyckim, a więc obszarze który uważany był za wolny od zagrożenia huraganami!

Jeżeli wspomniane warunki rozwoju niżu są sprzyjające, depresja zwrotnikowa już po ok. 24h może przekształcić się w sztorm tropikalny. W przypadku dalszego pogłębiania się depresji w ramach układu, po kolejnych 24h mamy już do czynienia z w pełni wykształconym cyklonem tropikalnym.

Struktura cyklonu:

W centralnej części cyklonu tropikalnego formuje się tzw. oko cyklonu o średnicy około 20-30 km. Jest to obszar najczęściej bez opadów, ze słabymi wiatrami i bezchmurnym lub prawie bezchmurnym niebem oraz bardzo wzburzonym morzem. Brak chmur w oku cyklonu jest efektem silnych zstępujących ruchów powietrza w jego środkowej części.
Wokół oka tworzy się wirowy układ wiatrów identyczny jak w klasycznym niżu, a więc na półkuli północnej wiatry w cyklonie mają kierunek lewoskrętny, a na południowej prawoskrętny. Jak w każdym niżu, im bliżej centrum cyklonu, tym siła wiatru jest większa.

Trasy przemieszczania się cyklonów:

Zdecydowanie największa liczba cyklonów zwrotnikowych powstaje na szerokości geograficznej ok. 7-15°.

Na północnej półkuli cyklony przemieszczają się najczęściej kursem 300º lub zbliżonym, a więc generalnie na W lub WNW. Po osiągnięciu szerokości geograficznej ok. 25-30º, ich tory odchylają się jeszcze bardziej na północ, by w jeszcze wyższych szerokościach zmienić kurs na NE. Wtedy znajdują się już nad chłodniejszymi wodami oceanu i z reguły wypełniają się lub przekształcają w ciągle aktywny niż podzwrotnikowy lub niż średnich szerokości.

Na południowej półkuli kierunek przemieszczania się cyklonów jest lustrzanym odbiciem układu z półkuli północnej. A więc początkowy ruch na WSW-SSW, najczęściej jednak kurs 240º z późniejszym odchyleniem na SE.

W praktyce trasy cyklonów zwrotnikowych nie odpowiadają niestety w 100% przedstawionemu schematowi.

Strefy zagrożenia:

OCEAN ATLANTYCKI PÓŁNOCNY

Nazwa lokalna: huragan
Obszary na zachód od Wysp Zielonego Przylądka, Morze Karaibskie, Zatoka Meksykańska, Floryda, Bermudy.
Potencjalne zagrożenie od maja do listopada. Największe w miesiącach sierpień-październik.

OCEAN
ATLANTYCKI POŁUDNIOWY

Teoretycznie obszar wolny od zagrożenia huraganami.

OCEAN SPOKOJNY PÓŁNOCNY, część wschodnia

Nazwa lokalna: huragan
Obszary Ameryki Środkowej, wybrzeże Meksyku, obszary na wschód od Hawajów.
Potencjalne zagrożenie od czerwca do października. Największe w miesiącach sierpień-wrzesień.

OCEAN SPOKOJNY PÓŁNOCNY, część zachodnia

Nazwa lokalna: tajfun
Archipelag Marshala, Archipelag Marianów, Morze Filipińskie, Morze Chińskie (część południowa), wybrzeża Korei, Chin i Japonii.
Potencjalne zagrożenie od czerwca do grudnia. Największe w miesiącach lipiec-październik.

OCEAN SPOKOJNY POŁUDNIOWY

Nazwa lokalna: huragan, willy-willy
Obszary na wschód od Archipelagu Wysp Towarzystwa, Samoa, Fidżi, okolice Nowej Zelandii, wschodnie wybrzeże Australii.
Willy-willies: północno-zachodnie wybrzeże Australii, Filipiny, Archipelag Malajski.
Potencjalne zagrożenie od grudnia do marca. Największe w styczniu.

OCEAN INDYJSKI PÓŁNOCNY

Nazwa lokalna: cyklon
Morze Arabskie, Zatoka Bengalska
Potencjalne zagrożenie przez cały rok. Największe w miesiącach maj-listopad (Morze Arabskie) i w listopadzie (Zatoka Bengalska).

OCEAN INDYJSKI POŁUDNIOWY

Nazwa lokalna: cyklon
Obszary na zachód od 80ºE, szczególnie wschodnie wybrzeże Madagaskaru.
Potencjalna zagrożenie od listopada do marca. Największe w miesiącach styczeń-luty.

Chcesz popłynąć w rejs lub wyczarterować jacht? Zapraszamy na stronę: Rejsy morskie





 

Reklama

Reklama