Agrometeo Pogodynka

Home PORADNIK METEO Warsztat synoptyka Jak powstaje prognoza
Strona używa informacji zapisanych za pomocą cookies w celach reklamowych i statystycznych oraz w celu dostosowania naszych serwisów do indywidualnych potrzeb użytkowników. Mogą też stosować je współpracujący z nami reklamodawcy, firmy badawcze oraz dostawcy aplikacji multimedialnych. Uznajemy, że kontynuując korzystanie z serwisu, wyrażasz na to zgodę. Korzystanie z serwisu bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci urządzenia.
[Zamknij]

Jak powstaje prognoza

Od czasów kiedy człowiek zaczął żeglować po oceanach, morzach otwartych, zbiornikach przybrzeżnych i śródlądowych, towarzyszyło mu niebezpieczeństwo w postaci szalejących od czasu do czasu na tych akwenach sztormów.

Wiele jednostek pływających niezależnie od tonażu zakończyło swoją podróż często wraz z załogą w otchłani wodnej. Bezpośrednią przyczyną była sztormowa pogoda, czasem brawura lub nierozwaga ludzi sterujących owymi jednostkami, a najczęściej brak odpowiednich informacji.

Dlatego w celu uniknięcia zaskoczenia ze strony złych warunków meteorologicznych, synoptycy z Biur Meteorologicznych państw nadmorskich całego świata, w ramach konwencji SOLAS, opracowują i przekazują prognozy pogody na wszystkie akweny wodne. W Polsce całodobową osłonę meteorologiczną na Bałtyk prowadzi Biuro Meteorologicznych Prognoz Morskich Oddziału Morskiego Instytutu Meteorologii i Gospodarki Wodnej w Gdyni. Na wodach śródlądowych całodobową osłonę meteorologiczną pełnią Biura Prognoz w Szczecinie i Białymstoku. Przykładem prognozy na Bałtyk Południowy i Południowo- Wschodni, oraz Polską Strefę Brzegową jest  tzw. "Prognoza rybacka" opracowywana cztery razy na dobę przez synoptyków. W prognozie tej zawarte są takie elementy jak: kierunek i siła wiatru, stan morza i zatok, widzialność oraz zjawiska ograniczające widzialność (deszcz, mżawka, śnieg, mgła itp.).

Synoptyk opracowujący prognozę pogody korzysta z wielu materiałów takich jak: zdjęcia satelitarne, rożnego rodzaju prognozy numeryczne, diagramy ukazujące pionowy stan atmosfery, mapy górnych powierzchni izobarycznych oraz mapy synoptyczne  dolne. Jednak są to tylko materiały pomocnicze. Synoptyk opracowując prognozy pogody musi je zweryfikować i jednocześnie patrzeć przestrzennie. Trzeba pamiętać, że pogoda rządzi się swoimi prawami, które trzeba umieć przeanalizować i w końcowym efekcie przedłożyć jako dobrze napisaną prognozę pogody.

Z wyżej wymienionych elementów najistotniejsza jest mapa synoptyczna dolna, która ukazuje nam co się dzieje z pogodą w danym momencie, na dużym obszarze przy powierzchni ziemi.

Na mapę naniesione są stacje synoptyczne, które zawierają informacje dotyczące: wielkości zachmurzenia, rodzaju chmur, wysokości podstawy chmur, kierunku wiatru i jego prędkości, porywy wiatru, zjawiska o ile mają miejsce, temperaturę powietrza, temperaturę punktu rosy, widzialność, ciśnienie i jego tendencję - czyli spadek lub wzrost.

Takich stacji na mapie jest około 800. Na ich podstawie synoptyk analizuje mapę, wyszukuje i nanosi fronty atmosferyczne, kreśli izobary - linie łączące punkty o tym samym ciśnieniu, lokalizuje układy ciśnienia - wyż i niż oraz nanosi zjawiska.

Tak przygotowaną mapę obrazującą warunki kształtujące pogodę na dużym obszarze poddaje ocenie i analizie. Wynikiem takiej analizy jest prognoza pogody.




Autorka mapy: synoptyk Agnieszka Drwal-Tylmann


Na przykładzie powyżej przedstawionej mapy synoptycznej dolnej opracowanej przed synoptyka, oprócz stacji synoptycznych jest widoczny układ niskiego ciśnienia wraz z frontami atmosferycznymi, pole ciśnienia - izobary i zjawiska zaznaczone na zielono.

Synoptyk opracowujący prognozę dla jednostek pływających zwraca szczególną uwagę na zagęszczenie izobar, czyli odległość między nimi oraz na tendencje ciśnienia. Jest to bardzo istotne przy ocenie siły sztormu. Jeśli w obszarze układu niżowego pojawią się znaczne spadki ciśnienia, świadczy to o tym, że układ się pogłębia, a  izobary ulegną dalszemu zagęszczeniu. Wynikiem tego będzie wzrost prędkości wiatru, a co za tym idzie siły sztormu. Następnym elementem są fronty atmosferyczne, które niosą ze sobą opady deszczu, mżawki, mgły a w okresie zimowym również opady śniegu wraz z zawiejami i zamieciami śnieżnymi, krupy śnieżnej i opady marznące.

Warto zaznaczyć i zwrócić uwagę na szkwały, które są największym zagrożeniem dla żeglarzy podczas rejsów i czarterów jachtów. Najczęściej mają one miejsce w porze letniej przed frontem chłodnym, na froncie chłodnym i za nim. Sygnałem zbliżającego się szkwału jest pojawienie się na horyzoncie potężnej chmury burzowej, która ma osobliwą i groźną nazwę Cumulonimbus. Niesie ona ze sobą krótkotrwały ulewny deszcz, grad oraz bardzo silne i gwałtowne porywy wiatru. CDN...


tekst: synoptyk Tomasz Krywoszejew, Biuro Meteorologicznych Prognoz Morskich w Gdyni.



 

Reklama

Reklama