Agrometeo Pogodynka

Home PORADNIK METEO Opis chmur Chmury orograficzne
Strona używa informacji zapisanych za pomocą cookies w celach reklamowych i statystycznych oraz w celu dostosowania naszych serwisów do indywidualnych potrzeb użytkowników. Mogą też stosować je współpracujący z nami reklamodawcy, firmy badawcze oraz dostawcy aplikacji multimedialnych. Uznajemy, że kontynuując korzystanie z serwisu, wyrażasz na to zgodę. Korzystanie z serwisu bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci urządzenia.
[Zamknij]

Chmury orograficzne

 
W strumieniu powietrza przepływającym nad wzniesieniem, górą lub grzbietem górskim mogą występować chmury orograficzne poniżej poziomu wierzchołka przeszkody, na jego poziomie lub powyżej. Wygląd tych chmur może się różnić od zwykłego wyglądu każdego z dziesięciu rodzajów chmur, jednakże chmury orograficzne są zawsze zaliczane do któregoś z tych rodzajów.
 
Najbardziej pospolite chmury orograficzne należą do rodzajów Altocumulus, Stratocumulus i Cumulus.
 
Budowa fizyczna chmury orograficznej jest na ogół podobna do budowy chmur tego rodzaju, do którego powinna być zaliczana.
Chmura orograficzna, będąc zależną od rzeźby terenu, jeżeli w ogóle się porusza, to na ogół bardzo wolno, chociaż wiatr na poziomie chmury może być silny. W pewnych przypadkach prędkość tego wiatru ujawnia się w szczegółach budowy samej chmury, jak np. przez oddzielne człony, które poruszają się od jednego do drugiego końca chmury.
Często są dobrze widoczne ciągłe zmiany wewnętrznej budowy chmury. Chmury orograficzne mogą przybierać bardzo różne kształty. W przypadku pojedynczej góry, chmury orograficzne mają często kształt kołnierza otaczającego górę lub czapy okrywającej wierzchołek. Zarówno kołnierz, jak i czapa są wyraźnie symetryczne.
 
Chmury te dają nieznaczne opady lub też nie dają opadów wcale.
 
Wydłużone wzgórza lub góry mogą powodować tworzenie się po ich stronie podwietrznej chmur opadowych o dużej rozciągłości. Chmury tego rodzaju wieńczą grzbiet i zanikają zaraz za nim. Obserwowane od strony zawietrznej chmury te są często podobne do ławicy.
 
Przy silnym wietrze, chmury orograficzne mogą się tworzyć w pobliżu wierzchołka unosząc się w powietrzu po stronie zawietrznej góry. Nie należy mylić chmur tego typu ze śniegiem zwiewanym z grzbietu górskiego lub wierzchołka.
 
Dość często pojedyncza chmura lub zespół kilku chmur orograficznych, zazwyczaj w postaci soczewek lub migdałów, zjawia się nad wzgórzem lub górą, czasami nieco po stronie podwietrznej lub zawietrznej. Łańcuchy górskie lub nawet stosunkowo małe podłużne wzniesienia na obszarach nizinnych mogą powodować w strumieniu powietrza przepływającego nad nimi powstawanie fal stacjonarnych. Gdy powietrze jest dostatecznie wilgotne, w grzbietach fal mogą powstawać chmury orograficzne i wówczas jest możliwe obserwowanie jednej chmury nad wierzchołkiem gór lub nieco po stronie podwietrznej i jednej lub kilku innych po stronie zawietrznej. W tym ostatnim przypadku chmury występują w regularnych odstępach, co kilka kilometrów. Chmury falowe mogą również występować jednocześnie na różnych poziomach.
 
Falom występującym po stronie zawietrznej towarzyszą czasami w niższych warstwach duże stacjonarne wiry o poziomych osiach. W górnej części tych wirów może się tworzyć jakby bariera chmur (chmury rotorowe).
 
 

 

© IMGW Oddział Morski 2001-2006


 

Reklama

Reklama